Vandaag is het alweer onze laatste volle dag in Zweden. We starten de dag weer met een ontbijt van afbakbroodjes. Maar ook hier zijn de signalen duidelijk: het einde komt. Het aantal belegopties wordt significant kleiner.
In de ochtend gaan de dames voor het laatst zelfstandig een bosrit maken. Inmiddels met de standaard zet de goede richting op, maar als de paarden eenmaal lopen dan blijven ze ook wel lopen.

De rit start op tijd en is ook vroeger dan normaal klaar. Dat zorgt ervoor dat we op tijd kunnen lunchen en kunnen voorbereiden op de middagrit.
Aan het begin van de middag doen we namelijk mee met een begeleide rit, zodat we met z’n drieën mee kunnen rijden. Marjolijn en Puck zadelen bij het huisje hun paarden op, Eelco loopt ondertussen naar de stal om daar een paard en instructies te krijgen.
De groep bestaat totaal uit zeven personen en een begeleider. Het meisje uit het gezin wat we eerder troffen rijdt ook mee, terwijl haar ouders ergens een stadje bezoeken. Extra leuk voor Puck.

In de groep zitten ook een oudere dame en een wat oudere heer. De dame heeft aan de uitrusting te zien rijervaring, maar de heer overduidelijk niet. In eerste instantie rijden ze voorin de groep, maar als snel worden ze naar achter verplaatst. Dan kan de rest wat beter doorrijden.
De omgeving is verder schitterend en de paarden zijn duidelijk heel erg gewend aan de route. Op een paar punten is er nog korte uitleg van de begeleidster, maar de paarden weten in veel gevallen al prima wat er gaat komen. Dus voordat de begeleidster kan zeggen ‘We gaan nu een stukje in tölt”, willen de paarden al accelereren.
Tijdens de route zijn er twee stukjes waar de paarden moeten klimmen en dat doen ze altijd in galop. Voor Eelco een nieuwe ervaring, maar het ging allemaal heel goed
De omgeving is echt schitterend om in te lopen. Foto’s doen er maar deels recht aan, heerlijk door het bos wat gevuld is met gevarieerde begroeing en kleuren. Echt een plaatje. Te paard heb je alle tijd om er van te genieten.
Na de rit nemen we afscheid van alle paarden en zit het paardrijavontuur in Zweden er op. In de avond eten we weer kipsaté, maar ditmaal met eigen gemaakte pindasaus. Calvé hoeft zich nog geen zorgen te maken.

In de avond pakken we grotendeels al in en gaan we op tijd het mandje in.

Wees de eerste om te reageren