Op zoek naar gezinsuitbreiding

Huisdieren komen in soorten en maten en bij Maljaars Enzo hebben we al veel verschillende vriendjes in huis gehad. Maar we zijn nu op zoek naar iets nieuws. Het rekt het begrip huisdier in de huidige tijd wel een beetje op. We wonen niet meer in huizen waar dit soort huisdieren onder hetzelfde dak passen.

Na het opstellen van de wensen en eisen bleek het lastig om daar aan te voldoen met het aanbod in Nederland. Dus we hebben nu een kleine tour door de Eiffel gepland om een aantal kandidaten te zien en proberen.

We rijden op zaterdag aan het eind van de ochtend met weekendbagage richting Dümpelfeld in Duitsland. Het is een rit van ongeveer 3,5 uur en we plannen nog ergens een stop voor lunch en/of koffie.

Bij aankomst worden we begroet door Anke en haar man. Al snel kijken we naar onze eerste kandidaten: Spoi en Balthasar. We zijn namelijk op zoek naar een geschikt IJslands paard. Het paard is voor Marjolijn, maar we willen dat Puck er de komende jaren ook nog op zou kunnen rijden. Dus een IJslander, maar dan niet te klein.

Spoi wordt als eerste geborsteld en gezadeld en vlot worden er rondjes gereden. Daarna mag Balthasar ook laten zien wat ie kan. Maar die is een stuk jonger en nog in training, dus we verwachten wel al dat dit niet direct de match zal zijn. Met Spoi gaat het wel heel goed, dus we hebben in ieder geval een goede eerste kandidaat beet. We maken veel filmpjes die we later nog met de achterwacht kunnen delen.

Na dit eerste bezoek rijden we naar ons hotel voor de nacht, ergens in de buurt van een luchtmachtbasis. De dorpjes waar we komen zijn verre van toeristisch, dus we gaan via Tripadvisor op zoek naar iets te eten.

We komen uit op pizza, pizza of pizza, ergens op een kilometer of tien van het hotel. We kiezen een van de drie opties en rijden er heen. Ook hier zeker niet toeristisch en een beetje uitgestorven.

Als we geparkeerd hebben en het restaurant in lopen, blijken we de enige gasten zijn. Het is dan al ruim over zeven. We vinden het bijzonder. Maar we worden begroet door een vrouw en we kiezen een tafel. Na enige tijd krijgen we prima maaltijden, maar andere gasten komen er niet. Een privé restaurant. Interessante ervaring.

Bij het afrekenen komen we er achter dat dit alleen ‘bar’ kan. Oeps. Gelukkig had iemand in de ochtend nog een beetje contant gevonden thuis en dat voor ‘de zekerheid’ meegenomen. Maar we hebben niet genoeg om ook nog fooi te geven. Echt een beetje jammer. Een volgende keer Duitsland moeten er gewoon een berg flappen mee.

We zijn nu voldaan en erg moe, dus we trekken ons terug in het hotel en gaan op tijd naar bed.