Vandaag zou qua wind de beste dag worden, in ieder geval in de middag. In de ochtend zou er ook wel een lekker briesje zijn. Dus prima gelegenheid om het water op te gaan.
In de middag had Puck al zeilles op de Topaz in de agenda, maar ’s ochtends nog geen klap te doen. Daarom had ik de avond ervoor alvast een paar uur een Topaz gehuurd in de ochtend. Om samen met Puck mee te gaan zeilen.

Het is me een beetje ontgaan wanneer ik zelf voor het laatst op zo’n kleine sportief bootje zat, Vermoedelijk toen we de eigen bootjes van de hand hebben gedaan een aantal jaar geleden.
De Topaz bleek een prima boot om ook met een volwassene en een kind op te gaan zeilen. Er was geen enorme wind, maar zo nu en dan waren er leuke vlagen.
En dan was er het moment dat Puck verklaarde nog nooit geoefend te hebben met omslaan. Voor ze het zelf doorhad lag ze in het water met de boot op zijn kant voor de Praktijkles. Ik heb echt maar heel weinig nodig om alles in het water te laten vallen 🙂
Heel mooi was wel dat zodra we weer zaten, er nog een foutje werd gemaakt, waardoor we heel snel weer omlagen. Met windkracht weinig dus. Hard gelachen, lol gehad, doel bereikt!

Ondertussen had Marjolijn de honden uitgelaten, waarbij onze Golden Retriever ook nog lekker had kunnen badderen in het meer. Vind ze fijn. Dat gaat allemaal wat langzamer en voorzichtiger dan in haar jonger jaren, maar Benthe blijft een waterhond.
Na lunch was er voor Puck dus de zeilles. Marjolijn en ik vertrokken met de Valk voor een lekker stukje laveren richting Veere, met de zuid-oosten wind tegen.

Na een paar slagen hadden we de haven in zicht en op zo’n doordeweekse dag in het staartje van het seizoen, was de ligplaats niet eens heel ingewikkeld te vinden. Uiteindelijk zijn we dubbel gaan liggen met een andere boot van ons verhuurbedrijf, maar met passen en meten hadden we ook direct aan de steiger kunnen liggen.
Op de dinsdag natuurlijk de historische markt in Veere en die was erg vertrouwd. We konden zelfs voorspellen welke ambachtswerker op welk plekje zou zitten. De outfits van de mensen blijven toch altijd wel aardig.
We hebben nog wat nieuwe koffiemokken gekocht, een capo op een terras genoten en zijn geëindigd bij de ijsboer tegenover de Campveerse toren voor een wafel en ijs. Dat vinden wij nog steeds erg goed daar.

De terugreis naar de Schotsman verliep prima. De wind was inmiddels wel gedraaid naar zuid-west. Er moesten daarom nog een paar slagen worden gemaakt, terwijl ik een mooi voor-de-winds koersje had voorgehouden aan Marjolijn.

Niemand was bereid om de pasta te gaan koken ’s avonds, dus dat werd de Brasserie voor eten.

We hebben de avond gevuld met een leuk potje Monopoly in het huisje.


Wees de eerste om te reageren