IJsland voorjaar 2026 – donderdag

Laatst geüpdatet op 3 mei 2026

Buitenrit bij Eyjardalsa

Deze ochtend hebben we om tien uur een afspraak met Anna van Eyjardalsa. We nemen de auto en gaan weer door de toltunnel om bij haar boerderij te komen. Het laatste stuk is een gravel/grind weg waar je volgens de aanduiding 80 mag. Dat vinden we ambitieus, alhoewel er weinig gaten en holen zijn.

We komen iets over tien aan bij een heel schattig boerderijtje. Aldaar zien we drie IJslanders klaar staan. Anna en wat we denken haar vriend/man/mattie lopen er ook. Na een korte uitleg over het rijden op de IJslander, stijgen we op en gaan we op pad. 

Anna heeft een boerderij met een grote hoeveelheid grond, maar een goed deel daarvan is ook berghelling waar je als boer over mag fantaseren wat je er mee kan doen. Maar het is in ieder ruim genoeg om buitenritten van meerdere uren over te organiseren. We starten op een stukje weg, maar al snel gaan we van de weg stappen over een hobbelige pad. De paarden zijn dit natuurlijk gewend en verstappen zich de hele rit nauwelijks. Ondertussen verteld Anna dat een van de verhalen over een legendarische trol in de saga’s van IJsland plaatsgevonden zou moeten hebben op haar terrein.

We lopen richting een waterval die op haar terrein ligt. Onderaan de waterval staat een gebouwtje waar duidelijk stroom wordt opgewekt. Een klein deel van de waterstroom wordt in een buis geleid. Met de 100 meter verval die er is, is er genoeg energie om een goed deel van de vallei van stroom te voorzien.

Het is echt schitterend om zo buiten door de natuur te lopen op een paard die duidelijk heel vertrouwd is met de omgeving. Een heel ontspannen rit, waarbij je ruim tijd hebt om rond te kijken, te praten en de omgeving in je op te nemen.

Wat we ook erg aardig vinden, is dat een paar van Anna’s honden de hele rit meelopen. Dat is vast volstrekt normaal als boer dat je honden meegaan, maar wij vonden het leuk. Helemaal als ze ook nog voor de foto onderaan de waterval opgesteld worden.

Verderop de route stappen we langs de oever van de grotere rivier die hier loopt. Op een gegeven moment moeten we een paar meter omhoog en lopen we met de paarden echt langs het randje van de rivier. Daar kijk je toch een meter of wat naar beneden. Maar met het vertrouwen dat de paarden daar vaak lopen, is het dan gewoon mooi en niet spannend. Echt geweldig.

Five stars, would recommend

Godafoss

De boerderij waar we rijden ligt een klein stukje stroomopwaarts van Godafoss. En geen dag in IJsland compleet zonder een bezoek aan een noemenswaardige foss.

De winkel/koffietent is vooral een erg toeristische toestand, met heel veel spullen in de verkoop en ronduit matige koffie. Maar we drinken het. Daarna vlot naar buiten om eens lekker te wandelen en te kijken. De hele wandeling is echt nog geen kilometer en de waterval is zeker leuk om te bezoeken.

We gaan proberen nog bij een andere foss te komen en ondertussen komt onze LuPa uit de tas. We zijn toch ook aardig aan het rijden en dan is gewoon een broodje/banaantje in de auto wel ze praktisch.

We hebben eerst toch het verkeerde adres in de navigatie gezet. Een tweede poging met een andere app, levert een route op maar die eindigt op een gegeven moment op een onverharde weg bij een boerderij. De auto zou het wellicht kunnen, maar we denken dat het niet de bedoeling is dat we die weg echt gaan nemen. Dus we laten het er bij zitten en gaan op weg om in ruim twee uur bij onze volgende overnachting te komen.

Stóra-Ásgeirsá Horse Farm Stay

Onderweg stoppen we bij een benzinestation om te tanken, maar we hopen hier ook nog koffie of een broodje te krijgen. Bij binnenkomst blijkt dat er ook een mini supermarkt aanwezig is, met veel producten die we herkennen van de Bonus. Handig, we slaan gelijk onze slag. Onze slaapplaats ligt waarschijnlijk afgelegen dus dan is het wel zo fijn om al boodschappen in de auto te hebben.

Ook nu eindigt de reis op een gravel/grind weg. Na een paar kilometer rollen we het terrein op van de boerderij waar we vandaag zullen overnachten. Aangekomen worden we al snel begroet door Magnus, die ons de weg op het terrein wijst en ons uitnodigt om ’s avonds te komen kijken bij het voeren van de paarden.

We eten die avond respectievelijk omelet met paprika en roerei op brood. De ‘studio’ die we gehuurd hebben is ongeveer een halve stacaravan, waar je precies genoeg vind om het samen goed te hebben. En het uitzicht op de vallei en de bergen is gewoon geweldig. Zittend op je stoeltje kijk je uit het raam uit op paarden, koeien en een meanderende rivier.

Na het eten gaan we nog kijken in de schuur en daar staan alle IJslanders met de meeste potentie lekker binnen. Magnus voert de paarden en verteld van alles over zijn leven als boer. Wij kroelen met de aanwezige paarden en passen op niet gebeten te worden door de exemplaren die daar niet aan toe zijn.

Magnus verteld dat ze ook nog heel veel paarden buiten hebben lopen. Daar willen we gaan kijken en dat is geen enkel probleem. Als we het hek maar weer goed dichtdoen.

We lopen een stukje het terrein af naar een wei aan de overkant van de grindweg. We worden vergezeld door een van de boerderijhonden. Het hek zit dicht met een touw en dan is het toch handig dat je veel met knopen gedaan hebt. Zo kun je het hek weer precies dichtknopen zoals je het gevonden hebt.

In de wei staat een een kudde van een flink aantal paarden. De meesten kijken de bezoekers van een afstandje aan, maar een klein aantal paarden is nieuwsgierig en komen vrij vlot naar ons toe. Ze laten zich uitgebreid aaien en wij laten ons zonder probleem inpakken. Gelukkig hebben we geen mee koffers waar ze inpassen.

In de toeristische sector kom je veel buitenlands personeel tegen. Maar het lijkt erop dat een interesse in IJslandse paarden tegelijkertijd ook een uitstekende manier is om echte IJslandse mensen te zien en te spreken.